İsminden dolayı kadın olduğu düşünülen erkek yazarlar

 KADIN SANILAN ERKEK YAZARLAR

BERNA MORAN.

ECE AYHAN. ...

NİHAL ATSIZ. ...

SUNAY AKIN. ...

EMİLE ZOLA. ...

RAİNER MARİA RİLKE. ...

BİLGE KARASU. ...

ŞÜKRAN KURDAKUL.

ÜLKÜ TAMER 

SÜREYYA BERFE

SALAH BİRSEL

Türk kadın yazarlar listesi

 

A’dan Z’ye Türk Kadın Yazarlar Listesi; geçmişten günümüze şiir, hikaye, roman, deneme, makale, sinema ve tiyatro eserleri olan kadın yazarların listesidir. Edebiyat tarihimize ilk kadın yazar olarak geçen Zafer Hanım, bu unvanını 1877 yılında yayımladığı Aşk-ı Vatan adlı romanıyla elde etmiştir. 

A’dan Z’ye Türk Kadın Yazarlar

A

Adalet Ağaoğlu

Adile Arslan Avar

Afet Ilgaz

Alev Alatlı

Arzu Çur

Arzu K. Ayçiçek

Aslı Der

Aslı Erdoğan

Aslıhan Aykaç Yanardağ

Ayfer Tunç

Ayhan Bozfırat

Ayla Kutlu

Ayla Oral

Aysel Korkut

Aysel Özakın

Ayten Durmuş

Ayten Mutlu

Aytül Akal

Ayşe Buğra

Ayşe Cemile

Ayşegül Devecioğlu

Ayşe Kilimci

Ayşe Kulin

Ayşe Pınar Köprücü

Ayşe Saraçgil

Ayşegül Yüksel

Ayşen Uysal

Ayşenur Yazıcı

Azra Erhat

B

Banu Avar

Başak Sayan

Beliz Güçbilmez

Bengi Semerci

Betül Tarıman

Bilgesu Erenus

Birgül Ayman Güler

Birhan Keskin

Buket Uzuner

Burcu Şentürk

C

Cahide Birgül

Cahit Uçuk

Cemâlnur Sargut

Canan Tan

Can Göknil çocuk kitabı

Ç

Çiğdem Anad

Çiğdem Boz

Çilem Tercüman

D

Deniz Türkali

Didem Madak

Dilek Zaptçıoğlu

Dilşa Deniz

Duygu Asena

E

Ece Erdoğuş

Ece Temelkuran

Ece Vahapoğlu

Edibe Sözen

Elif Şafak

Elmas Şahin

Emel Akal

Emine Işınsu

Emine S. Beder

Emine Semiye Önasya

Emine Sevgi Özdamar

Emine Şenlikoğlu

Erendiz Atasü

Esin Acıman

Esin Afşar

F

Fahrünnisa Kadıbeşegil

Fatma Barbarosoğlu

Feride Çiçekoğlu

Feyza Hepçilingirler

Figen Çakmakoğlu

Figen Şakacı

Füsun Akatlı

Füsun Önal

G

Gamze Deniz

Gamze Güller

Gaye Boralıoğlu

Gönül Ayda Pultar

Gül İrepoğlu

Gül Özyeğin

Gülnur Acar-Savran

Gülriz Sururi

Gülse Birsel

Gülseli İnal

Gülseren Engin

Gülsüm Cengiz

Gülten Akın

Gülten Dayıoğlu

Gülten Kazgan

Güzide Sabri Aygün

Güzin Dino

H

Halide Edib Adıvar

Halide Nusret Zorlutuna

Hülya Demir

İ

İnci Aral

İpek Ongun

İpek Şahbenderoğlu

İrem Uşar

İsmet Kür

J

Jale Baysal

Jale Özgentürk

Jale Parla

Jülide Gülizar

K

Karin Karakaşlı

Kerime Nadir

Kezban Acar

Konca Altan

Kutsiye Bozoklar

L

Lale Müldür

Latife Tekin

Leyla Erbil

Lütfiye Aydın

M

Melek Fırat

Melike Uzun

Melisa Gürpınar

Meltem Arıkan

Menekşe Toprak

Minâ Urgan

Mine G. Kırıkkanat

Muazzez Tahsin Berkand

Mucize Özünal

Müfide Ferit Tek

Müge İplikçi

Mükerrem Kâmil Su

Münevver Oğan

N

Nazan Aksoy

Nazan Bekiroğlu

Nazlı Eray

Necmiye Alpay

Nermin Abadan Unat

Nermin Bezmen

Nermin Yıldırım

Neşe Cehiz

Neşe Mesutoğlu

Neşe Yaşın

Nevin Halıcı

Nezihe Araz

Nezihe Meriç

Nezihe Muhiddin

Nihal Yeğinobalı

Nilgün Marmara

Nilüfer Açıkalın

Nilüfer Güngörmüş

Nur Batur

Nuray Tekin

Nurdan Gürbilek

Nuriye Akman

Nursel Duruel

O

Oya Baydar

Oya Uysal

Ö

Özge Samancı

Özge Sarıoğlu

P

Pelin Buzluk

Pelin Aslan Ayar

Peride Celal

Perihan Mağden

Pınar Çekirge

Pınar Kür

Pınar Öğünç

Pınar Selek

R

Reha İsvan

S

Sabahat Emir

Sabiha Sertel

Saime Tuğrul

Safiye Erol

Samiha Ayverdi

Selma Ağabeyoğlu

Selma Fındıklı

Sema Kaygusuz

Semra Özdamar

Sennur Sezer

Sevgi Özel

Sevgi Soysal

Sevim Burak

Sevin Okyay

Sevinç Çokum

Sibel Eraslan

Suat Derviş

Suna Tanaltay

Suzan Samancı

Süreyya Aylin Antmen

Ş

Şebnem İşigüzel

Şirin Tekeli

Şule Gürbüz

Şükûfe Nihal Başar

Şükran Yiğit

T

Tezer Özlü

Tomris Uyar

Tülay German

Ü

Ülkü Karaosmanoğlu

V

Vivet Kanetti

Y

Yaşar Nezihe

Yeşim Müderrisoğlu

Yıldız Ecevit

Z

Zehra İpşiroğlu

Zehra Kosova

Zerrin Taşpınar

Zeynep Aliye

Zeynep Avcı

Zeynep Köylü

Zeynep Oral

Zeynep Uzunbay

Gece vardiyesi ,yazmak hadisesi

 

Yazmayı sevdiğim doğru ve merak ediyorum neden bu yazmaya değer sözler, yazmaya hazır düşünceler gece peydah oluyor genelde.Acaba diyorum, bu ilham denen şey gece mi bastırır;bu yazarlar , şairler  hep gece olunca mı kaleme kağıda sarılır?Nedir bu gecenin gizemi,manası ve zihindeki üretkenliği.Yaratacılığın da bir saati olsa gerek ve sanırım insan günün telaşında motomot  iş ,güç çalışırken  sadece bedensel ihtiyaca hizmet edip yaratıcılığın gerektirdiği tinsel dinginliği yakalayamıyor.Ama mistik olarak da ruhun özgürleştiği ,hislerin seffaflaştığı o manevi yolculuklara hep gece vakti çıkılmıyor mu?Bunlar hep geceye özgü terennümler.
El ayak çekilir,ses seda kesilir,telaş biter ve beden ruha tekamül eder.Gün hesaba çekilir hafızalarda.Gecmis , gelecek ve bugün serilir önümüze ve ayıklanmaya başlar iğneden ipliğe.Karşımıza ne çıkarsa hesaptan, düşünce  başlar söylenmeye ve yürek kayda geçer.Bir mırıltı başlar önce ,inceden inceye bir sızı duyarız .Zaman durur bir anda,bir duygunun odağı oluruz.Sarar içimizi gecenin o karşı koyulmaz yalnızlığı.İlk tanış başlar yine kendimizle , başladığımız hikayenin içinde buluruz kendimizi.
Bir düşünce sarmalının içinde oradan oraya sıçrayarak o an ait olduğumuz duygunun merkezine düşer yolumuz.Bir adım atmaya gör,ilk sözcük ışıldar ve yerini bulur.Sonra bir daha ,bir daha.. Sözcükler birbirine ilişir , birbirine kavuşur,biri diğerine bir diğerini anımsatır.Bir ayin başlar sanki içimizde, her söz  kutsallığını ararcasına yarışır.Sonra birer birer hepsi yerlerini bulur;hangi satırda duracağını hangi anlama geleceğini,hangi duyguyu vereceğini bilir ,tıpkı bir bebeğe anne karnında şekil veren hücreler gibi.Sonra doğar ,dünyaya gelir ve adı konur, kulağına üflenir..Adı Aşk olsun,Ey Sevgili olsun,Lavinia olsun ..
Önce  görünür ufuktan usul usul..

"Sana gitme demeyeceğim"
ve sonrası ...
"Üşüyorsun ceketimi al.
Günün en güzel saatleri bunlar.
Yanımda kal."
Özdemir Asaf 'ın da bu unutulmaz şiiri gece doğmuş olmalı ve "Lavinia" koymuş adını..:)
Yaradılış Ve ölümsüzlük bu olsa gerek..

Her şiir ,her beste,her şarkı yani her eser bir doğuştur, yaradılıştır kalpten.Duygunun rahmi kalptir,düşüncenin rahmi akıl .Duygu kalpten,düşünce akıldan,insan kadından doğar.Yaratma ve yaradılış bir kereye mahsus bir olgu değil sonsuz devam eden bir süreçtir böylelikle.
Yazmak böyle bir şey işte. Gecenin karanlığa kavuşması,insanı aydınlığın beklediği yerdir.İnsan kendi kendine kalır ,kimseye gösternesi gereken farklı bir yüzü olmadığını hissettiği an başlar gerçek yüzü konuşmaya.Hisleriyke harmanlanır,itirafın eşiğinde bekler..Ne inkardadır ne kabulde. Arada bir yerde dolaşır durur biri galip gelene kadar.Gece kabulü mümkün kılar ,çünkü o örten ve gizleyendir.Bu yüzden saklanmamıza lüzum kalmaz,döküveririz içimizi avuçlarımızdan.Yaz yazabildiğin kadar ruhun arıttığı o ilham kaynağından.
Gece vardiyesi başladığında kimi insan sahip olduğu özgürlüğün kollarına atılmayı bekler kendine ait bir tenhada  ve sözcüklere sarılarak yeniden başlar yazmak hadisesi.

Bahar Baydan